De vreemde eend | Kaimi

NIEUWE PEKELA

De vreemde eend is een rubriek over bijzondere dieren, vaak met een bijzonder verhaal. En heel af en toe is vooral het baasje erg bijzonder.

Voor Jolanda Jansen (56) is het hebben van wolven een langgekoesterde meisjesdroom die elf jaar geleden in vervulling ging met het halen van Borat, een kruising tussen de Duitse herder en de Karpatenwolf. Sindsdien zijn zij en haar man Andreas verknocht aan dit dier en inmiddels alweer drie generaties Tsjechoslowaakse wolfhonden uit eigen kennel verder. Grote ster binnen de roedel was Kaimi, die in 2016 op achtjarige leeftijd overleed aan een tumor. Ter nagedachtenis aan deze teef heeft het stel onlangs besloten jongste telg Cerfa te houden, omdat ze zoveel op Kaimi lijkt.

Beiden zijn ervan overtuigd dat Kaimi een zuivere wolf was, zonder een druppel hondenbloed door de aderen. „Toen ik met haar terugkwam, zei Andreas: die hebben ze uit het bos geplukt en bij een hol weggetrokken. Kaimi had bijvoorbeeld gele ogen.” Helaas is er niet met haar gefokt, maar de wolf heeft toch een nalatenschap opgebouwd. Ze schittert in de documentaire ‘De Stille Kracht van de Drentse Natuur’ van Henk Bos en Janetta Veenhoven, de video ‘Cry Like Wolves’ van de popgroep Make Believe en in de Nederlandse kinderserie ‘Eng’. Bij het ophalen van deze herinneringen wordt Jolanda plots emotioneel. „Ik heb er nog steeds veel verdriet van.”

Als baasje spreekt zij vol lof over de wolfhond, maar ze realiseert zich tegelijkertijd dat niet iedereen ermee overweg kan. „Je moet je goed realiseren dat het een natuurdier is. Je kunt hem bijvoorbeeld niet afleren om de koelkast open te maken. En je kunt een keer verwachten dat het dier op de eetkamertafel staat als je hem binnen houdt.” Het echtpaar vertrouwt op hun beurt ook niet iedereen hun wolfhonden toe, met name omdat er tegenwoordig wolven bij hondengevechten worden ingezet. Geïnteresseerden worden daarom altijd eerst door de roedel gekeurd. En klikt het uiteindelijk toch niet, dan is diegene verplicht de wolfhond terug te brengen naar Nieuwe Pekela.

Opa Borat mag gelukkig gewoon oud worden bij Jolanda en genieten van zijn kinderen en kleinkinderen. En de tien weken oude Cerfa zal na een opvoeding vol engelengeduld vooral kauwen op kipkarkassen. Of hier en daar misschien een rode loper bewandelen; want de filmprojecten smaken naar meer en ook met deze prachtige verschijning is Jolanda van plan veel shows te lopen. Om, net als met Kaimi, de juryharten te veroveren.-.

Door Annegriet Wijchers


Auteur

Redacteur