De Vreemde Eend: Pilar

HARKSTEDE

De Vreemde Eend is een rubriek over bijzondere dieren, vaak met een bijzonder verhaal. En soms is vooral het baasje erg bijzonder.

  Chinchilla’s, slangen, muizen en krekels. Zomaar wat dieren die dierenarts Frank de Bont (43) gehad heeft. Toch spreken we hem in het kader van bijzondere dieren over een op het eerste gezicht minder exotisch exemplaar: zijn hond Pilar. ‘Het vijftienjarige teefje is namelijk een van de hoofdpersonages uit zijn boek ‘Komt een dokter bij de koe’ dat hij eind 2016 heeft uitgegeven. Op de vraag of ik langs mag komen om hem over zijn hond te interviewen, word ik meteen gecorrigeerd: Pilar is echt de hond van echtgenote Annalies. ,,Mijn vrouw heeft van een bange zwerfpup uit Spanje op een goede puppycursus een prachtige familiehond gemaakt. Pilar heeft uren liggend in de bak doorgebracht, terwijl Annalies haar paarden reed. Ik heb alleen maar meegelift en de knopjes bediend die zij er op heeft gezet.” Om daar met een ondeugendblik aan toe te voegen: ,,Maar dat weten de andere hondenbezitters in het park lekker niet!” Watusi’s. Blonde d’Aquitaines. Schaamluis. Myxomatose-konijntjes. Witbuikegels. De Wolf. En asbakhond Pilar. Ze komen allemaal voorbij in Franks boek „Komt een dokter bij de koe”. Pilar is in al haar vijftien jaren nooit ernstig ziek geweest. Dat betekent gelukkig niet dat je dan niets hebt om over te schrijven. In tegendeel: in huize De Bont is soms ook gewoon stront aan de knikker. Daar getuigt onder andere het verhaal ‘De Kakzak’ van. Een verhaal over het moment waarop Frank zonder riem en poepzak met Pilar een blokje om doet en een Buitengewoon Opsporings Ambtenaar tegen het lijf loopt: ‘Ik kijk hem een beetje afwezig aan en volg traag zijn gestrekte arm. Hij wijst naar mijn hond. Natuurlijk is het mijn hond. Er is op dit moment in dit hele rotpark geen andere hond te bekennen. En hij zit ook nog tussen de struiken te kakken. Kak. In een flits gaan de nieuwe, nog strengere regels van het Hondenbesluit door mijn hoofd.’ Als dame op leeftijd heeft Pilar uiteraard last van ouderdomskwaaltjes als doofheid, blindheid en traagheid. Iets waar zelfs dierenarts Frank niets aan kan doen, maar waar hij zich wel een beetje aan ergert. Hij hoeft zich echter ‘niet schuldig te voelen over een knorrig commando of een ongeduldig scheldwoord. Want ook die hoort Pilar, door haar ouderdomskwaaltjes, helemaal niet.’  

Auteur

admin