De Vreemde Eend: Pieter

SAPPEMEER

De Vreemde Eend is een rubriek over bijzondere dieren, vaak met een bijzonder verhaal. En soms is vooral het baasje erg bijzonder.

Een nieuwbouwwijk is niet de eerste plek waar je aan denkt als leefgebied van een kudde schapen. Toch zijn er aardig wat bewoners van de wijk De Vosholen in Sappemeer die bij het openen van de deur oog in oog staan met een honderdtal schapen. Het zijn de Schoonebeker- en Suffolkschapen van stadsherder Pieter Kunst (53) die daar de vegetatie rond de plassen en het spoor bijhouden en terugdringen.   “Ik ben ooit, 25 jaar geleden bijna, met 4 schapen begonnen. Als hobby bij huis. Tot 2010 heb ik gewoon gewerkt, de laatste 10 jaar bij ABN Amro als facilitair manager.” Een ernstig zieke echtgenote Silvia zorgt er in 2006 voor dat beiden anders naar het leven gaan kijken. Er wordt in 2007 een grote boerderij in Beerta gekocht en in 2012 zegt Pieter zijn kantoorbaan gedag en is, zogezegd, het hek van de dam. En hoe! De honderd schapen in De Vosholen maken deel uit van de inmiddels duizend schapen tellende Stadskudde Oldambt. Naast Sappemeer staan er kuddes aan het Zuidlaardermeer, in Winschoten, Scheemda en rondom de Blauwe Stad. Op plekken waar het moeilijk is om met machines te werken omdat het er te steil of te drassig is. De kruising tussen het traditionele heideschaap en het vleesschaap is een bewuste keuze geweest. De Schoonebekers zijn harde dieren. De suffolk is een iets minder hard dier maar qua bouw weer steviger. “We kruizen ze omdat we het enerzijds moeten hebben van de opdrachten waarvoor we betaald krijgen en anderzijds een stukje van de lammerenverkoop.” Pieter zijn schapen kunnen met een sober, wisselend rantsoen goed uit de voeten. “De ene dag staan ze in de lekkernij, de volgende dag in ruige rommel. Ook berenklauwen eten de schapen met plezier. Voor bestrijding daarvan worden we veel ingezet.” En dat er lammetjes op komst zijn, is te zien aan de rode vlekken op de rug van de schapen. Die vlekken worden veroorzaakt door de dekrammen. “Die krijgen een dektuig aan en daaronder zit een stempel. En als ze op een schaap springen, dan krijgt het schaap een rode stempel.” Tot onze teleurstelling zal een schaap nooit een Mondriaan worden. “Als een schaap eenmaal gedekt is, laat ze zich geen tweede keer dekken.” Niet door dezelfde ram, maar zeker ook niet door een ram met een blauwe stempel. Gelukkig zijn ze ook zonder al die kleuren de moeite van het bewonderen waard.

Auteur

admin