De Vreemde Eend: Jaco

HOOGEZAND -

De Vreemde Eend is een rubriek over bijzondere dieren, vaak met een bijzonder verhaal. En soms is vooral het baasje erg bijzonder.

„Hallo!” „Hallo!” Vaste klanten van Dierenshop HV aan de Hoofdstraat in Hoogezand kijken er niet meer van op, maar nieuwelingen moeten er soms aan wennen. Of draaien zich eerst drie keer om voordat ze zich realiseren dat niet eigenaar Jaap van Velsen of zijn vrouw Coby hen begroet, maar hun grijze roodstaart uit de Congo met de naam Jaco.

Hoe oud Jaco precies is, is onduidelijk. „Papegaaien kunnen wel 75 tot 80 jaar oud worden. Het kan maar zo zijn dat hij al 60 jaar oud is.. ik weet het echt niet. Wel was er laatst een man in de winkel die zei dat je kan zien dat het geen jonge meer is, want z’n poten zijn grijs. Van een jonge papegaai zijn de poten zwart.” De oudere mensen waar Jaco vandaan komt, waren vaste klanten die 25 jaar geleden naar het bejaardentehuis gingen en Jaco helaas niet mee konden nemen. „En die vonden de winkel qua bediening en sfeer zo leuk dat ze zeiden: wij willen hem eigenlijk wel aan jullie geven, met de voorwaarde dat je hem niet verkoopt.” Zo gezegd zo gedaan: inmiddels is Jaco al langer dan twee decennia de mascotte van de dierenshop.

Toen de grijze roodstaart voor het eerst in zijn kooi naast de toonbank kwam te staan, kon hij al een aardig woordje praten. Zijn vocabulaire is in de loop der jaren alleen maar uitgebreid. „’Goedemorgen’, ‘doei’ en onze namen ‘Jaap’, ‘Coo’ en ‘Wim’, onze vaste medewerker, horen we bijna dagelijks. Ook onze hond Diego die hij overleefd heeft en onze kat Bolle die hier altijd liep maar inmiddels eveneens dood is, roept hij nog steeds.” Mocht je de dierenwinkel binnengaan en ‘Bolle!’ horen, dan word je dus niet uitgescholden en hoef je ook niet beledigd rechtsomkeert te maken.

Jaco is gesteld op de veilige omgeving van zijn kooi en ondanks meerdere pogingen niet te verleiden tot het grote avontuur buiten de witte tralies. Jaap en Coby hebben zich hier bij neergelegd. „Hij amuseert zich gewoon. En dan maakt het niet uit of hij nou alleen staat of met mensen om zich heen; hij amuseert zich. Ik zeg daarom wel eens: als iedereen het karakter van die papegaai had, dan hadden we een betere wereld.”

Jaco is nooit chagrijnig, groet iedereen en bemoeit zich alleen met zichzelf. Dat klinkt inderdaad als een recept voor wereldvrede. „En als wij weggaan en we doen het alarm aan, dan horen we ‘doe-oe!’ ’Doei Jaco, tot morgen’, zeggen we dan. En dan zegt hij weer: ‘Doei!’”.

door Annegriet Wijchers


Auteur

Redacteur