Honderd jaar Arti et Amicitia in Zuidlaren

ZUIDLAREN

Toneelvereniging Arti et Amicitia uit Zuidlaren bestaat dit jaar een eeuw. Honderd jaren vol voorstellingen, plankenkoorts, plezier, vriendschappen en vooral saamhorigheid.

Door Jessica Koning

Net als ieder jaar heeft de club druk gerepeteerd voor de jaarlijkse uitvoering. Dit jaar vindt die plaats op 10 februari in ‘t Hof van Zuidlaren. De avond krijgt wel een extra feestelijke invulling. Niet één maar twee stukken worden opgevoerd, er zijn optredens van Agatha en Diana, het muzikale en theatrale damesduo Klevende Liefde, en als feestelijke afsluiting rock, country- en mooie ballads van het lokale D-Wire. Een avond van vermaak maar ook van weerzien. Vele oud-leden zijn opgespeurd en zijn uitgenodigd te komen kijken naar het Arti van vandaag.

Halve eeuw

De vereniging werd door vier heren in 1918 opgericht als Rederijkerskamer wat stond voor ‘oefenen in de welsprekendheid door het geven van opvoeringen om elkaar maar vooral ook de bewoners van Zuidlaren genoegen te verschaffen’. “Maar eigenlijk was al snel duidelijk dat Arti vooral een toneelclub was”, begint Griet te vertellen. De titel Rederijkerskamer werd daarom al snel vervangen door toneelvereniging. Griet Vorenkamp, inmiddels 82 jaar oud is al vijftig jaar lid van de toneelclub. Ooit begon ze bij de vereniging, samen met haar partner, om iets te doen. “Hier in Zuidlaren was eigenlijk niets te doen in je vrije tijd. En een aantal vrienden en kennissen was al lid.” Een goede keus bleek, want een halve eeuw later is ze het langst zittende en actieve lid dat de vereniging kent.

Gezelligheid en hecht

De vereniging bestond jarenlang uit ambtenaren, onderwijzers, middenstanders en had daarom een wat elitaire uitstraling en zelfs een ballotagecommissie. “En toch was dat elitaire niet het geval. Arti heeft altijd al gestaan voor gezelligheid en hecht. Natuurlijk moet je dan een klik hebben met de leden om iets hechts op te kunnen bouwen, maar iedereen is welkom.” En zo ervaart ook Inge Bilstra de afgelopen vier jaren dat ze lid is van de vereniging. Inge heeft sinds haar jeugd al veel toneelgespeeld en toen ze zich in de regio vestigde bood de oudste vereniging van Zuidlaren een mooie gelegenheid om daarmee verder te gaan. “Het is vooral een heel gezellige club. We helpen elkaar waar nodig maar nog veel belangrijker misschien, iedereen doet actief zijn best voor de club.” Niet zo gek dat er vele vriendschappen uit de club zijn ontstaan.

Moeilijk en mooi

Honderd jaar bestaan, kan niet alleen maar gezelligheid zijn. “We hebben als vereniging zeker moeilijke tijden gehad. Veelal financieel moeilijk, geen of weinig geld in kas, maar ook ledenproblematiek. Periodes met te weinig vrouwelijke of mannelijke spelers. Soms was het zelfs noodzakelijk om een pauze in te lassen en dus geen stuk op te voeren”, vertelt Inge. Doordat alles goed bewaard is gebleven, kent de vereniging vanaf het begin weinig geheimen. Maar tegenover de moeilijke periodes staan gelukkig een stuk meer mooie herinneringen. “Zo was er bijvoorbeeld het stuk waarvoor er een echte aap en een papegaai op het podium waren. De aap echter wilde er niet meer af, beet uiteindelijk een speler waarop een van de leden, een huisarts, in de pauze naar zijn praktijk ging om een tetanusspuit te halen. Dat soort dingen vergeet je nooit meer”, lacht Grietje. De nu zestien leden van Arti et Amicitia hebben samen flink geoefend voor de bijzondere uitvoering komende zaterdag. “We hebben er allemaal heel veel zin in. Doordat we allemaal – jong en oud – betrokken zijn, bestaan we al zo lang. Het gaat goed met de club, maar nieuwe leden zijn natuurlijk altijd welkom”, besluit Inge.

Auteur

Marc Jansen