Online | Column Marc Jansen

HOOGEZAND

“We gaan vooral heel veel doen”, zegt cursusleider Anita.

Ze voegt al snel de daad bij het woord en stuurt ons weg. In tweetallen. Met de opdracht twee filmpjes te maken. Waarbij de één filmt en de ander vertelt wie hij of zij is en wat hij of zij hoopt te leren. En vice versa. Tijd om het spannend te vinden, is er niet. Met de billen bloot, heet dat.

Terug in de instructieruimte worden de filmpjes besproken. Cursusleider Anita benadrukt wat goed is, benoemt wat niet deugt en legt uit hoe een en ander beter kan. Ze beoordeelt wel, maar veroordeelt niet.

Dan is het tijd om te monteren. En opnieuw: meteen aan de bak. De uitdaging is een filmpje te maken met tenminste vijf shots en het liefst ook een quote. Paniek? Stress? Geen sprake van. Of misschien: geen tijd voor. Twintig minuten later moeten we terug zijn.

Wat volgt, is een kort (4 minuten en 58 seconden) door cursusleider Anita gemaakt instructiefilmpje over de app iMovie. Waarna we, ieder voor zich, aan de slag moeten met onze video’s. Aan de slag mógen. Want we willen door, vooruit, leren.

Amper vijftien minuten later we bekijken het resultaat. Cursusleider Anita toont zich enthousiast, stuurt bij waar nodig en vraagt ons voor de ‘terugkomdag’ een video te maken waarin we al het geleerde toepassen. We verheugen ons erop. Kunnen niet wachten. Hup. Gaan met die banaan!

Maar dat was vorige week. Vandaag is het stressen geblazen. Mijn filmpje is online... Met dank aan een heel geduldige Anouk Keizer.

Marc Jansen


Auteur

Marc Jansen