Max Groeninga met GIJS in finale play-offs

SAPPEMEER

GIJS Groningen heeft zaterdag de eerste finalewedstrijd van de play-offs gewonnen. Tegenstander Unis Flyers Heerenveen Toekomstteam kreeg met 10-4 klop. Met namens GIJS op het ijs: Max Groeninga (17) uit Sappemeer.

Door Marc Jansen

IJshockey is een dynamische sport. Het is bovendien een heel fysieke sport. Max Groeniniga is echter geenszins de flink uit de kluiten gewassen knaap die je misschien zou verwachten. Max is een goed gekapte, verzorgd geklede, vrij kleine jongeman. Maar schijn bedriegt misschien. Op het ijs verandert deze keurige jongen in een echte winnaar. Eentje die er niet voor terugdeinst een klap uit te delen wanneer de situatie daarom vraagt of met z’n lichaam een puck - die tot wel 120 kilometer per uur kan gaan - op te vangen om een tegentreffer te voorkomen Hij vindt dergelijke acties niet eens zo bijzonder. Hij weet niet beter. Hij beoefent de sport dan ook al sinds zijn negende. “Ik had al wel eerder gewild, maar toen mocht het nog niet van mijn ouders. Omdat de afstanden altijd zo groot zijn. Maar toen mijn vader bestuurslid werd van GIJS Groningen, mocht ik lid worden”, zegt Max. Hij voelde zich snel thuis op het ijs. “Ik had hier op de vijver (de familie Groeninga woont in het Compagniesterpark in Sappemeer; red) al leren schaatsen. En dat is de basis van het ijshockey. Wie niet kan schaatsen, moet niet gaan ijshockeyen. Die kan beter aan floorball gaan doen.”

Achteruit schaatsen

Max kon al heel rap vooral ook goed achteruit schaatsen. “Ik ben daarom vanaf het begin verdediger. Voor een verdediger is het namelijk heel belangrijk goed achteruit te kunnen schaatsen. Zodat je je tegenstander voor je kunt houden en alles goed kunt zien en volgen.” Opmerkelijk: “Ik ben nu achteruit zelfs sneller dan vooruit.” Max ontwikkelde zich snel. Zo snel zelfs dat hij vorig seizoen, als 16-jarige, niet in de U17 speelde maar in GIJS-2. In de eerste divisie. “Ze vonden dat ik uitgeleerd was in de jeugd”, zegt Max nuchter. Hij moest wel even ‘aan de bak. “Alles was sneller, alle tegenstanders waren groter en sterker, en de checks (bodychecks; red.) waren veel harder. Maar ik kon goed meekomen en heb vooral ook heel veel geleerd van Ricardo Dijkema (GIJS-coryfee en ooit een van Max’ jeugdtrainers; red.), met wie ik een lijn vormde.”

GIJS-1

Lees verder na de foto.
[caption id="attachment_41141" align="aligncenter" width="854"]Max Groeninga. Foto: Benny Groeninga Max Groeninga. Foto: Benny Groeninga[/caption] Na één jaartje GIJS-2 maakte de jonge Sappemeerster de overstap naar GIJS-1. “GIJS trok zich terug uit de BeNeLeaugue, het hoogste niveau, en zou weer eerste divisie gaan spelen. En ik had al aangetoond dat niveau aan te kunnen”, licht Max toe. Het bleek een juiste beslissing. Max toonde dit seizoen opnieuw aan het niveau aan te kunnen. Als enige junior in het vlaggenschip van GIJS krijgt hij veel ijstijd. “We hebben in totaal zes verdedigers. Je staat met twee verdedigers op het ijs; dat noemen ze een lijn. We hebben dus drie verdedigende lijnen, die per ‘shift’ steeds maar ongeveer veertig seconden op het ijs staan. Dan ben je kapot...” Max draait volwaardig mee in deze shifts. “Ik vorm eigenlijk al het hele jaar een lijn met Kenneth Keijzer. Opnieuw iemand van wie ik heel veel kan leren... Ik zit alleen niet in de powerplaylijn. Als de tegenstander een mannetje meer heeft, speelt onze sterkste verdedigende lijn. Maar dat vind ik niet erg, hoor. Ik ben tenslotte de jongste van allemaal.” De jongste speler, die nog volop progressie kan maken. “Ik moet nog veel sterker worden”, weet de 57 kilogram wegende Max. “Ik ga daarvoor twee keer per week naar Ron Haans Fitnesscentrum. Naast mijn training op het ijs; ook twee keer per week. Verder wil ik mijn schot verbeteren. Dat is nog niet hard genoeg. Dat is geen kwestie van techniek, maar van kracht.”

School gaat voor

Anders dan zijn Sappemeerster maatje Wesley Zoutman, die de sport momenteel in Canada beoefent, heeft Max niet de ambitie prof te worden. “School gaat voor. Ik zit nu in het eindexamenjaar van de havo. Als ik mijn diploma haal, wil ik Bedrijfskunde MER gaan studeren aan de Hanzehogeschool Groningen.” Max ziet ijshockey als hobby. “Ik vind het gewoon heel leuk. Lekker snel, vooral. Verder zijn de teams waarin ik speel altijd heel hecht.” Bovendien speelt hij in Groningen met grote regelmaat voor volle tribunes. “Die sfeer is wel heel bijzonder. Daar krijg je toch een soort van energie van.” Zaterdag is de tweede finalewedstrijd van de play-offs, in Heerenveen. Bij winst is GIJS kampioen van de eerste divisie. Dit betekent niet automatisch dat de club ook promoveert naar de BeNeLeague. Daarvoor lijkt het de club vooralsnog te ontbreken aan middelen. https://twitter.com/GIJSGroningen/status/972941151140503558

Auteur

Marc Jansen