Hotel Zigterman | Column Marc Jansen

Vraag me niet om een inhoudelijk oordeel over ‘Hotel Zigterman’, het theaterspektakel in het Adriaan Tripbos. Daarvoor heb ik te weinig (geen) verstand van toneel; ik zou mezelf geen liefhebber willen noemen.

Ik houd het simpel: ‘Hotel Zigterman’ heeft me donderdag een heel leuke avond bezorgd. De belofte van een

humoristische voorstelling over een bruiloft in een hotel kwam volledig uit. Ik heb heel veel gelachen. Hardop zelfs, een zeldzaamheid in mijn geval.

Zelfs, of misschien wel juist, om de wat meer voorspelbare grappen in het stuk en het kolderieke optreden van de ‘keukenploeg’ moest ik lachen. Waarbij het stevig aangezette Groningse accent van enkele van de hoofdpersonen héél goed werkte. Omdat ze de voorstelling daarmee een geheel eigen, (Midden-)Groninger smoel gaven misschien, een ons-kent-ons-gevoel creëerden?

Ik was daarnaast onder de indruk van de totale ‘happening’, de productie zo u wilt. Van de aankomst bij het Tripbos (’Komt u voor de bruiloft?’) tot de wandeling terug naar de fiets over het met tientallen olielampen verlichte pad, van de corsages voor alle ‘bruiloftsgasten’ tot de dekens tegen de oprukkende kou; alles was perfect geregeld.

Het Adriaan Tripbos bleek bovendien een perfecte plek om handen en voeten te geven aan de hersenkronkels van auteur Jan Veldman. Waar anders had het bruidspaar per boot kunnen arriveren, hadden crossmotoren de bruiloft kunnen verstoren, hadden de ouders van de bruid een bizarre entree met jeep kunnen maken en hadden kikvorsmannen een staatsgevaarlijke gek kunnen oppakken?!

Voor herhaling vatbaar, wat mij - de niet toneelliefhebber - betreft.

Marc Jansen


Auteur

Marc Jansen Redacteur