Tineke Visschers Urbex op ‘Insta’

Froombosch

Veel op het eerste gezicht ‘gewone’ mensen doen heel mooie dingen. Steeds vaker delen zij hun foto’s, video’s en live stories op Instagram. Tineke Visscher uit Froombosch is 1 van hen.

Door Marc Jansen

De 55-jarige fotografe Tineke Visscher is sinds 2013 actief op het visuele sociale netwerk Instagram. Waar ze aanvankelijk ook nog ‘kiekjes’ postte, leerde ze al snel het medium heel bewust te gebruiken. “Instagram is een heel ander medium dan Facebook. Waar je bij Facebook altijd een relatie met personen hebt, je moet ‘bevriend’ met iemand zijn om zijn of haar foto’s te kunnen zien, kun je bij Instagram heel gericht mensen volgen. Dankzij de hashtags (#; red.) kom je sneller bij mensen of groepen met dezelfde interesses.”

Waar Visscher Facebook vooral nog gebruikt als portfolio, ziet ze Instagram als dé manier om haar doelgroep te bereiken. “Mijn doelgroep bestaat uit mensen die, net als ik, geïnteresseerd zijn in Urbex-fotografie. Ik bereik die mensen door bijvoorbeeld de hashtags #HDR, #urbex en #abandonedplaces te gebruiken.”

Urbex

Urbex staat voor Urban Exploration. Urbex is, kort gezegd, het fotograferen van oude en in verval geraakte gebouwen. De 20 jaar geleden met de analoge camera van haar echtgenoot begonnen Visscher heeft deze vorm van fotografie niet bewust gekozen. Hij overviel haar toen ze de oude strokartonfabriek De Toekomst tussen Winschoten en Scheemda was binnengeslopen. “Ik wist niet wat ik zag. Zó mooi... Ik voelde me heel raar. Ik kon het niet bevatten. Ik ben er ook eerst weer uitgegaan. Omdat ik er simpelweg geen foto’s kón maken.”

Hoewel ze het eigenlijk niet bij een jonge dame vond passen (’dat was ik toen nog’), maakte ze toch foto’s in De Toekomst. Zwaar onder de indruk. “Het was echte liefde... Toen ik die foto’s vervolgens op Facebook postte, kwam ik erachter dat ik niet de enige weirdo was. Dat er meer mensen zijn die van fotograferen van oude, vervallen gebouwen houden. Dat er zelfs een naam voor is.”

Niet het feit dat iets oud en vervallen is, triggert haar. “Ik heb foto’s mogen maken in kartonfabriek De Eendracht in Appingedam, toen deze net failliet was. Enkele machines draaiden nog, andere waren middenin het productieproces stilgezet. Je voelde de historie van dat gebouw nog, van de generaties die er gewerkt hebben. Dát in beeld brengen, is prachtig.”

Bovendien is er meer dan de aftakeling. “De natuur neemt het over. Eerst heb je baksteen, daarna heb je baksteen met wat groen en uiteindelijk heb je baksteen met begroeiing, roest en nog veel meer.”

Lees verder na de afbeelding.

Sfeergevoelig

Ze zegt sfeergevoelig te zijn. “Op het moment dat iets me pakt als ik een foto maak, weet ik dat het een goede foto wordt”, zegt Visscher, die dit in extreme mate beleefde in New York. Een voorbeeld: “In Central Park danste een groepje rollerskaters op leeftijd op muziek uit de jaren ‘70. 1 van hen was een Poolse dame van een jaar of 70. Zij straalde zoveel vrolijkheid uit. Dat ik dát mag fotograferen, raakt me. En in alle emotie wéét ik dat het goede foto’s oplevert.”

Ze bezocht de Big Apple inmiddels 3 keer. “Vanaf het eerste moment dat ik voet op Manhattan zette, ging mijn energiemeter van rood naar groen. Heel raar”, zegt Visschier, die er dan ook heel veel foto’s gemaakt. “Ik heb alle foto’s nog niet eens gezien...”

Behalve in New York kon Visscher ook op de befaamde Route 66 haar hart ophalen. En in Las Vegas. Of liever: Freemont, dat ze op aanraden van een oudere Amerikaan ‘in bonus’ bezocht. “Ik vond Las Vegas vrij plat. Precies wat je ervan verwacht. Maar Freemont, het oude Las Vegas, was fantastisch.”

Professioneel

De autodidacte Visscher, die zowel een spiegelreflex als een systeemcamera gebruikt, is professioneel fotograaf. “Ik heb een eigen online ‘winkeltje’ bij Werk aan de Muur. Dat vind ik ideaal. Ik hoef eigenlijk alleen maar foto’s te maken. Om al het andere - techniek, betaling, productie, verzending en klantenservice - hoef ik me niet druk te maken.”

Ze gebruikt Instagram om haar foto’s (nog) meer onder de aandacht te brengen. “Ik zou daarom wel wat meer volgers willen hebben...”, zegt de fotografe, die (op hem moment van schrijven) 216 volgers heeft. “Mijn zoon van 25 studeert aan het Amsterdam Fashion Institute (AMFI). Hij heeft 4500 volgers. Hij hoeft maar iets te posten en hij heeft ontzettend veel likes.”

Lachend: “Terwijl ik me een ongeluk post...”

Privé

Behalve voor de verkoop bedoelde foto’s post Visscher óók privéfoto’s op Instagram. “Je hebt Tineke en de Tineke die het leven door de camera ziet. De camera is mijn derde oog als het ware, waarmee ik anders observeer dan met mijn ‘normale’ ogen. De fotografie is voor mij een ‘parallel leven’, waarbij ik de dingen kan weergeven zoals ik ze in mijn hoofd zie en beleef. De gewone wereld is, zoals het is. Het dagelijks bestaan. Voor mij bestaat de mogelijkheid, door de fotografie, mij in beide werelden te begeven.”

De schilderkunst van Edward Hopper is een bron van inspiratie. “Hoe past iemand in het plaatje? Als ik met mijn zoon het Rijksmuseum bezoek, vind ik het leuk hem te fotograferen terwijl hij naar bijvoorbeeld een schilderij kijkt. Ik ken hem zo goed dat ik denk te weten wat hij op zo’n moment denkt en voelt. Dat probeer ik in zo’n foto naar voren te laten komen.”

En het allerliefst maakt ze foto’s van oude, vervallen gebouwen. “In Nederland is voor Urbex-fotografen weinig te vinden. We leven in een opgeruimd landje. Maar in Duitsland, met name het voormalige Oost-Duitsland, en Polen... Zelfs in België zijn nog heel mooie plekken die op mijn wensenlijstje staan.”

Tineke Visscher is te volgen op www.instagram.com/tinekevisscher44/.

Wil jij ook deel uitmaken van de serie ‘Op Insta’, stuur dan een mailtje naar hskrant@ndcmediagroep.nl.


Auteur

Marc Jansen Redacteur