De Burcht heeft eigen GADO bushalte gekregen

HOOGEZAND

De bewoners van ZINN-locatie De Burcht in Hoogezand hebben hun eigen bushalte gekregen. Een bijzonder initiatief dat veel betekent voor de veelal dementerende bewoners.

Het woonzorgcentrum De Burcht beschikt over een zogeheten Alzheimer-tuin. Een rustgevende groene oase waarin verdwalen onmogelijk is en de bewoners rustig kunnen zitten. “Veel van de mensen hier beleven vaak een drang om ergens naar toe te gaan. Dat geeft ze rust”, zo legt Silvia Tiersma, leidinggevende op de psychogeriatrische afdeling uit.

Om dat extra stukje rust te kunnen bieden, zochten medewerkers van de Burcht contact met het Nationaal Bus Museum in Hoogezand. “We zijn meteen in ons depot en archief gedoken”, legt directeur van het museum Bart Bekkering uit. “We hebben al wel vaker soortgelijke verzoeken gehad en aan deze konden we gelukkig ook voldoen.” De mensen van het museum vonden nog een echt origineel haltebord van GADO, iets dat echt uit de tijd van de bewoners van De Burcht stamt. Deze werd bevestigd op een paal en geplaatst in de tuin. “Wij als vrijwilligers van het museum vinden het mooi om dit soort dingen te doen. We krijgen er een heel dankbaar gevoel bij.”

Zittend op het bankje bij de halte zijn de bewoners voor hun gevoel onderweg naar diverse bestemmingen. Naar huis, naar hun ouders, noem het maar op. Na al dan niet een gesprekje met een medebewoner of een medewerker van de Burcht, vergeten ze al vlug dat ze op een bus zaten te wachten en gaan weer verder met hun dag.

Afgelopen woensdag was het dan zo ver. Gekleed in een GADO-outfit van toen, onthulde één van de vrijwilligers de halte. Het lintje werd officieel doorgeknipt door de 95-jarige mevrouw Kremer. Deze bewoonster van de Burcht heeft jaren bij de GADO gewerkt en weet ondanks haar Alzheimer, nog ontzettend veel van die tijd. “De kindertjes wilden alleen met de bus als ik aan het werk was”, zo weet ze nog. “De kinderen mochten dan hun eigen kaartjes stempelen”, vult Silvia mevrouw Kremer aan. “Ze heeft altijd gewerkt. Erg bijzonder voor die tijd. Wat een stoere dame is het he?”

Onder applaus knipte mevrouw Kremer die deze maand nog 96 jaar wordt, glunderend het lintje door. Ze weet veel te vertellen over de routes en ook over de betekenis van GADO. Maar wat de prijs van een busreisje was? Nee die weet ze niet meer.

De overige aanwezige 43 bewoners genieten net als van mevrouw Kremer van een taartje, hapje en een drankje. “We geven op deze manier glans aan hun dag. We proberen van ieder klein ding, iets ‘groots’ te maken. Dat geeft extra kleur aan hun leven hier. Dat we het Bus Museum enorm dankbaar zijn, mag duidelijk zijn. We vinden het echt fantastisch dat een museum - gerund door alleen vrijwilligers - zo hun best doet voor onze bewoners”, aldus Silvia.

De halte is voor veel bewoners een schot in de roos. “ Wat fijn dat hier nu een halte komt. Daar zijn ze maar zuinig mee tegenwoordig”, aldus één van de bewoonsters.

Jessica Koning