Danny Buijs blijft zoeken naar beste elftal

GRONINGEN Heeft Sparta, de tegenstander van zondagmiddag, een ingespeeld elftal met op de bank voor gezonde concurrentie zorgende alternatieven, FC Groningen-trainer Danny Buijs zoekt nog steeds naar zijn beste basisopstelling.

Voor Buijs is Samir Memisevic een zekerheidje. De tweevoudig Bosnisch international is na een lange revalidatie hersteld van een blessure en speelde vorige week een helft mee in de besloten oefenwedstrijd tegen Preussen Münster. Als het goed is heeft Memisevic gisteravond opnieuw gespeeld in het oefenduel met IJsselmeervogels, de koploper van de tweede divisie. Omdat er nog wel een verschil is tussen fit en wedstrijdfit zal het nog even duren voordat de Bosniër er vanaf de aftrap bij is. Buijs ziet in hem in de eerste plaats een centrale verdediger, maar heeft vorig seizoen ervaren dat Memisevic ook heel goed als meest verdedigende middenvelder uit de voeten kan. Besluit de technische staf om hem als verdediger in te zetten dan is het niet ondenkbaar dat FC Groningen met drie centrale verdedigers gaat spelen.

In de oefenwedstrijd tegen Münster was dit al het geval. Memisevic vormde toen een helft een trio met Mike te Wierik en Bart van Hintum. De tot dusver meestal goed functionerende Ko Itakura verbleef bij de nationale ploeg van Japan. Buijs koos voor een flankbezetting door Nicklas Strunck en Gabriël Gudmundsson, maar zal bij een dergelijk systeem voor de rechterflank zonder twijfel uitkomen bij Deyovaiso Zeefuik die met Jong Oranje op stap is. Voor de linkerkant zijn Amir Absalem en Django Warmerdam geschikte alternatieven. Maar Buijs kan natuurlijk ook vasthouden aan het 4-2-3-1 van de eerste negen weken. In dat geval moet Azor Matusiwa voor zijn basisplaats vrezen. De ex-Ajacied is in de eredivisie de middenvelder met de meeste intercepties, maar zorgt de laatste weken ook voor slordig balverlies. Door onzuivere passes en door te vaak met de bal aan de voet de drukte in te lopen. Soms lijkt hij onvoldoende te beseffen wat er om hem heen gebeurt en laat hij zich de bal van achteren afsnoepen.

Dwingt het herstel van Memisevic Buijs min of meer tot keuzes, de onevenwichtige bezetting van de aanvalslinie doet dat evenzeer. Iedereen constateert - de trainer incluis - dat de middenvelders elkaar onvoldoende aanvullen. Zij laten de spits van dienst te veel op een eiland staan.