Geen visite, maar wel kaarten voor 100-jarige Jakobje Ruiter-Brouwer

ZUIDBROEK Jakobje Ruiter-Brouwer is zaterdag 28 maart honderd jaar geworden. Vanwege het coronavirus kon dit niet gevierd worden.

Om haar toch een leuke verjaardag te bezorgen was opgeroepen haar een verjaardagskaart te sturen. De oud-inwoonster van Zuidbroek, die sinds 2015 in 't Vondelhuys in Winschoten woont, kreeg zodoende veel kaarten toegestuurd.

,,Ze ziet de kaartjes hangen, dat vindt ze heel erg mooi. Elke dag kreeg ze post en dat geeft toch een jarig gevoel”, zegt schoondochter Elisabeth Ruiter. ,,Bij onze verjaardag is het zo van, die vieren we volgend jaar wel weer, maar is dat voor haar ook zo? Wij hebben nog slingers gekocht die de verzorging heeft opgehangen en er kwamen trompettisten langs. Ze had zich op haar verjaardag verheugd en het is wel de bedoeling om nog iets te doen als dat weer mogelijk is. Meestal eten we chinees en dat zou dit jaar in 't Vondelhuys zelf zijn. Dit hopen we alsnog een keer te kunnen doen met kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen.”

Boerderij

Samen met haar man Sibolt woonde Jakobje lang in Zuidbroek. Het echtpaar kreeg twee zonen, vier kleinkinderen en twee achterkleinkinderen. Het derde achterkleinkind is op komst. ,,Ze is geboren op een boerderij, in de contreien waar nu Van der Valk staat. Daar komt mijn schoonvader ook vandaan. Ze kochten een huis aan de Heiligelaan, waar ze heel lang hebben gewoond. Er stond toen nog een school tegenover hun en met daarachter een gymnastieklokaal. Kinderen konden zo oversteken naar school. Ze hebben zelfs nog één van de opa’s in huis gehad.” Daarna hebben ze nog aan Achter de Wal gewoond.

Volop actief

Jakobje Ruiter was coupeuse . Nu mag ze graag puzzelen en breien. ,,Ze breit veel, zoals sjaals voor de verzorging en bedslofjes. Ze probeert het aan iedereen te slijten. Ze krijgt van iedereen wol om te breien, dat regelt de verzorging dat allemaal. De verzorgers sturen regelmatig foto’s. Daarnaast kijkt ze veel televisie.” Ze doet aan allerlei activiteiten mee zoals bingo, sjoelen en kaarten en kan dan ook nog fanatiek zijn. ,,Ze mocht altijd graag klaverjassen en kegelen.” Ze is verder dol op zoute haring. ,,Onze jongste zoon gaat elke twee weken heen en neemt dan zoute haring voor haar mee.”

Lichamelijk heeft ze wat ongemakken, maar geestelijk is ze nog prima in orde. ,,Als iets haar bijvoorbeeld te lang duurt probeert ze het toch zelf. Ze heeft een sterke wil en is altijd wel een doorzetter geweest. Vanwege een slechte doorbloeding moest eerst één been geamputeerd worden. ,,Toen was ze 90 jaar en hinkelede nog achter de rollator. Zo dapper en dat op z’n leeftijd. Dat is knap hoor. Daar moet je kracht voor hebben.”

Cindy Houwen