Hier kom ik weg: 'Het Drèents is veur oes echt een handelsmark'

De rubriek Hier kom ik weg is een samenwarking met het Huus van de Taol en giet over Drenthe, heur inwoners en heur verhalen. Bas Been oet Aalden is samen met zien vrouw Kim al twintig jaor eigenaor van pannenkoekboerderij ’t Hoes van Hol-An. ,,In het restaurant hangt een gedicht van Roel Reijntjes Zie holdt het olde in ere en dat is ok precies waw doet.”

,,Toen ik in 1988 hen de hotelschoel in Leeuwarden gung, zee mien pap: ‘Da’s mooi, jong, kuj later mooi de zaak overnimmen’. Nou, dat was niet mien plan. Ik wol eerst ies rondkieken en misschien lag mien toekomst wal boeten de horeca.”

Maor 32 jaor later wet Bas Been (50) beter. Hij komp oet een echte horecafemilie. Veurdat zien pap en mam in 1986 het destieds failliete restaurant in een prachtige olde Saksische boerderij in Oud-Aalden overnamen, hadden ze een café-restaurant in Zweel. Dat was daorveur van Bas zien opa.

‘Wat woj?’

Nao de hotelschoel en een leven in Den Haag met meerdere banen in de horeca kreg e in 2000 de vraog of ze het ‘Hoes’ overnimmen wilt. ,,Mien pap was 60 en was der klaor met. ‘Wat woj?’ vreug e. ‘Of ie nimt het over óf ik verkoop de boel. Zeg het maor’.”

,,Kim en ik hadden het der al over had daw wat veur oeszölf wolden, dus het was een kaans. Maor dat betiekende wal daw hen Drenthe verhoezen mussen. En hiel eerlijk, ik har Drenthe in Den Haag niet mist. Alles was körtbij, wij hadden veul vrijheid. Ik vuulde mij daor as een vis in het water.”

Het olde in ere holden

De prachtige plek en de potentie die de twei in de pannenkoekboerderij ziet, geeft de deurslag. Zie verneit veul, maor in het restaurant blef het mieste bij het olde. Het is nog goed te zien waor vrogger de koestal zeten hef en de hilde stiet vol met olde veurwarpen. ,,Wij wilt echt dat olde in ere holden, zoas in het gedicht stiet.”

Het recept veur het pannenkoekenbeslag is ok nog altied hetzölfde. ,,Maor wij koopt tegenwoordig wal alle producten vers en, waor dat kan, lokaal in. Wij maakt alles zölf, van de sauzen en soepen tot het deeg veur oeze wafels.”

In het Drèents

Na twintig jaor is Been weer hielemaol inburgerd. ,,Toen ik net weer hier was, probeerde ik in mien beste Drèents met gasten of te reken. Mien pap heurde het en zee later ‘Doe dat maor niet weer, dat lek nargens naor’.” Hij lacht. ,,Dat was veur mij juust een reden um het wal te doen.”

Nou prat e Drèents asof e nooit weg west hef. ,,Boven de deur hangt ok een bordtie met Bliede daj der bint derop. Het Drèents is veur oes echt een handelsmark.”

Ofhaalpannenkoek

Sinds de eerste coronagolf kunt mèensen ok pannenkoeken en borrelplanken ofhalen. Wat met pizza’s kan, kan ok met pannenkoeken, vindt Been. ,,Het löp aordig. Maor de vaste drei-ienheid is daorbij wal vort: de beleving van het restaurant, de pannenkoeken en de vriendelijkheid van de metwarkers. Aordig wezen, fris en fruitig, dat vind ik belangriek. Even flauwekul oethalen in de keuken kan ok best. Hoe meer lol ze hebt, hoe meer ze dat in het restaurant oetstraalt.”