Soep op de stoep

Door weer en wind brengen vrijwilligers donderdag ruim 90 kommen soep rond bij Foxholsters die wel een hart onder de riem kunnen gebruiken. „De wereld is wel heel klein nu, in coronatijd. En dan zie je dat het mensen raakt.”

Vrijwilligers Marck, Niek, Joey en Jessica zitten donderdagmiddag met mondkapje op te wachten in De Klabbe in hun dorp Foxhol. Vanuit kwartier Zorg en Welzijn staat sociaal beheerder Johan Werkman in de keuken soep in te schenken als vrijwilligers Magda en Manuella doorweekt het buurthuis binnenstappen, samen met Johans collega Marije Ribbink. 

Het is de dag van Soep op de Stoep. „Dat is een actie waarbij mensen uit Foxhol adressen kunnen opgeven van mensen waarvan zij zeggen: nou, die kunnen wel een hart onder de riem gebruiken. En dan gaan wij die mensen verrassen met een kop soep.” Aan het woord is Johan, die samen met collega Marije vanuit Kwartier Zorg en Welzijn is aangesteld als sociaal aanspreekpunt in Foxhol. Er zijn vijf pannen soep gedoneerd door mensen uit het dorp, die in de door Dé Streekcateraar geschonken thermokommetjes door twee groepen vrijwilligers bij de adresjes worden afgeleverd.

En terwijl de regendruppels van de jassen en hesjes glijden van de vrijwilligers uit de ochtendploeg, stromen ook de eerste reacties via Facebook binnen: ‘Wat lief, krijgen we zomaar soep! Ik weet niet wie ons op heeft gegeven, maar dankjewel. En voor de bezorgers: respect en succes in deze regen, jullie zijn toppers’, schrijft Foxholster Elly Bos bijvoorbeeld in de facebookgroep van het dorp.

Willem is de enige vrijwilliger die twee routes in touw is; zijn bakfiets biedt met gemak plek aan de 50 kommen soep die per ronde worden uitgedeeld. Dat is ook nodig, want vooraf hoopte de organisatie op zo’n 50 adressen maar uiteindelijk zijn er ruim 90 personen opgegeven aan wie er in deze coronatijd extra gedacht wordt.

„En dat kan van alles zijn”, zegt Johan. „Mensen die al een hele tijd thuis zitten en door corona de deur niet uitkunnen, mensen die het op het moment wat moeilijk hebben, door wat voor situatie er ook maar is. Het kan zijn dat iemand veel ziek is geweest dit jaar of dat mensen denken: daar moet een keer naar omgekeken worden, dus breng er maar een kopje soep heen.”

Het omzien naar elkaar, probeert de groep ‘Samen voor Foxhol’ (opgericht door vrijwilligers en ondersteunt door Kwartier Zorg en Welzijn) te stimuleren. „Het is maar een klein dorp, maar er gebeurt heel veel”, zegt Johan. „En vanuit Kwartier willen we graag dat als er zorg nodig is, dat de mensen ons ook weten te vinden.”

Miranda Kosmeijer aan de Pluvierstraat is een van de gelukkigen aan wie extra gedacht wordt deze coronaperiode. Ze is met stomheid geslagen: „Iemand heeft ons opgegeven en ik vind het echt heel leuk, ben er echt verbaasd over! Ik heb de foto’s gezien op Facebook en dat zag er al leuk uit met die bekertjes. En ik dacht nog: alles is versierd voor die mensen, wat leuk!” Lachend: „En dan komen jullie ook gewoon hier.”

Of ze enig idee heeft wie het samengestelde gezin heeft opgegeven? „Nee, ik weet het écht niet!” „Tante Irene?” oppert dochter Alyssa die bij haar moeder in de deuropening is komen staan. „Ja, die zou dat misschien kunnen doen.. of Joke en Herman van de overkant, want hun zesjarige dochter Amy heeft hier net geprobeerd om te logeren...”

Eigenlijk kan het van iedere ouder uit het dorp zijn, wordt ons al snel duidelijk, want alle kinderen zijn bij Miranda welkom. In de zomermaanden is het een drukte van belang bij de speeltuin waar haar rijtjeswoning aan grenst, en dan wordt er na het spelen ook regelmatig door deze of gene een vorkje meegeprikt.

Marck, Niek, Joey, Jessica, Willem en Johan begeven zich inmiddels in de Meeuwenstraat en steken door naar de Sniplaan, dus we laten de familie Kosmeijer met een brandende nieuwsgierigheid achter en zetten een stevige pas in om de groep weer bij te benen.

Er gaan nog meer voordeuren open en er verschijnen brede grijnzen op de gezichten. Marije van Kwartier Zorg en Welzijn herkent deze reactie: „Iedereen is blij met het gebaar. We leggen uit dat wij niet weten wie ze aangemeld heeft, maar dat ze aangemeld zijn door iemand uit het dorp en dat wordt heel warm ontvangen. Je ziet toch wel dat er een aantal, vaak wat oudere, mensen zijn die nu alleen zijn. Er is bijvoorbeeld een vrouw die nog niet zo geleden haar man is verloren. Er was ook een weduwnaar die wat emotioneel reageerde. En dan zie je dat het mensen raakt. De wereld is ook wel heel klein nu, in coronatijd. En dan vinden mensen het gewoon heel fijn dat er aan ze gedacht wordt.”

„Ja, het is hartverwarmend”, blikt ook Johan terug op de actie Soep op de stoep. „Ik wist wel dat het in dit dorp zit, maar nu komt het er écht uit en dat is echt heel mooi!”

 

Annegriet renfurm-Wijchers