Dymphna de Vries (78) uit Hoogezand in rubriek 'Vertier zonder vermaak'. Zij heeft zoveel hobby’s dat haar woning wel een kunstgalerie lijkt

Vermaak is er niet. Door corona zijn er geen evenementen of uitjes meer zoals we gewend zijn. Veel mensen trekken d’r op uit voor een goede wandeling. Maar wat doen we nog meer? In deze rubriek vertellen mensen uit Hoogezand en omstreken over hun hobby.

Deze week ben ik in Hoogezand. Dymphna de Vries is 78 jaar en heeft zoveel hobby’s dat haar woning net een kunstgalerie lijkt. Cadeautjes koopt ze niet, ze maakt alles zelf. Ze gaf in het verleden workshops en voor corona trad ze op met haar harp samen met andere harpisten.

U bent al enige tijd met pensioen. Wat heeft u vroeger gedaan qua werk? ,,Ik kom uit het onderwijs. Nadat mijn man Jaap een baan op de universiteit in Groningen kreeg, zijn we naar het Noorden verhuisd. Ik heb 30 jaar al adjunct op het Gerardus Majella hier in Hoogezand gewerkt. Daar was ik ook echt de knutseljuf.”

Was u toen al druk met uw hobby’s? „Het creatieve is me zeker met de paplepel ingegoten. Ik was op school zoals gezegd wel echt de knutseljuf. Ook maakte ik voor Duinstee (verpleeghuis voor dementerenden) in Eelde altijd van alles voor in hun etalages. Allerlei seizoensdingen natuurlijk. De bewoners genoten daar enorm van. Nooit zal ik bijvoorbeeld vergeten dat we allemaal broodkruimels in de etalage vonden. Deze was gevuld met allerlei takken en vilten vogeltjes. Sommige bewoners dachten dat het echt was en hadden de vogeltjes gevoerd. Zo mooi en echt vonden ze het dus. Ik had toen niet zoveel hobby’s als na mijn pensionering.”

Want u doet zo te zien heel veel! „Ja dat klopt. Vilten bijvoorbeeld. Ik koop schapenvachten met de stront er nog in. Ik ga dan naar de schaapskooi waar ze gaan scheren en dan zoek ter plekke ‘mijn schaap’ uit. Daar maak ik van alles mee. Wandkleden, thema-schilderijen, poppetjes en noem het maar op. Ook schilder ik veel, ik maak beelden van powertex of pavopol en ik speel harp en djembé. En ook leer ik nu spelen op de saz, een Turkse gitaar. Ik ben echt gek op snaren.”

Wat doet u met al dat moois? „We hebben bakken vol spullen in huis staan. Leuke seizoensknutsels natuurlijk. Verder maak ik voor vrienden en familie de cadeautjes zelf en staan er zowel in huis als buiten allerlei beelden en andere dingen die ik heb gemaakt. En nu ben ik wat drukker met muziek maken.”

Exposeert u ook weleens? „Nee, dat heb ik een keer gedaan en dat is niet goed afgelopen. Ik had een aardige collectie wandkleden, gemaakt van schapenvachten. Echt prachtig en daar was ik heel erg trots op. De schaapskooi in Balloo nodigde me in 2011 uit om deze te exposeren. Er brak daar brand uit, vreselijk natuurlijk. Ook al mijn werk ging in vlammen op. Dus daarna heb ik het eigenlijk nooit meer aangedurfd.”

U zei al het is me met de paplepel ingegoten. Hoe zit het met uw kinderen? „Ja die zijn ook allemaal creatief. Als we familie of vrienden over de vloer krijgen, wordt er altijd muziek gemaakt of geknutseld. Een van onze zoons speelt hobo de andere piano. Een van mijn schoondochters speelt viool. Zij is hier regelmatig een paar dagen met de kinderen. Wij passen dan op en zij is aan het werk in Groningen. Een poosje terug moest ze de Vier Jaargetijden instuderen voor een concert. Ze zat boven te musciseren en in zat beneden op mijn harp hetzelfde stuk in te studeren, ook voor een concert. Toen hebben we natuurlijk ook heerlijk samen muziek gemaakt.”

En uw man? „Nee”, vertrouwt Jaap me toe. Ik ben wiskundige. Heel iets anders dus.”

Wat is het volgende project, Dymphna? Pasen! Ik heb al wel iets in mijn hoofd. Iets met gemarmerde eieren van vilt. dus dat zal het vast gaan worden.”

Jessica Bosma