Marianne Timmer is ambassadeur geworden van HSC in Sappemeer

Horen we de grappig bedoelde Engelse geuzennaam Juicy Lake voor Sappemeer straks echt op CNN? Zo’n vaart zal het vermoedelijk niet lopen, maar ze timmeren letterlijk en figuurlijk wel behoorlijk aan de weg bij voetbalclub HSC.

De Hermes SVV Combinatie – en dus niet de Hoogezand Sappemeer Combinatie; HSC is nadrukkelijk Sappemeer – is één van de oudste voetbalclubs van het Noorden. Opgericht op 4 april 1899 blies de club onlangs 122 kaarsjes uit. Een oud baasje dus. En de uitdrukking ‘oud, maar nog niet versleten’ is meer dan ooit van toepassing op HSC.

Springlevend

De Sappemeerster club is namelijk springlevend. De kantine wordt grondig gerenoveerd en onder de bezielende leiding van de nieuwe voorzitter, ene Hans Nijland, gaat er ook op het veld het een en ander gebeuren bij De Kraaien, zoals de bijnaam van HSC luidt.

Nee, we hoeven geen transfers vanuit Uruguay te verwachten, maar met ingang van volgend seizoen is er wel een seniorentak op de zaterdag en zullen er ook voetballende vrouwen te bewonderen zijn op Sportpark Henk Bruins. Als voorproefje daarop is er deze zaterdag al een training van het zaterdagteam in wording en geïnteresseerde voetballende vrouwen.

Nou ja, voetballende vrouwen. Niet echt… want alhoewel de eerste naam van één de voorgangers van HSC in 1899 het prachtige ‘Trap Raak’ was, zal dat er nu eerst nog niet van komen. In eerste instantie geen bal te bekennen op het veld. Het is lopen geblazen. Dat doen voetballers niet graag, tenzij de loopscholing wordt gegeven door een drievoudig Olympisch kampioene.

Marianne Timmer

En laat dat nu net het geval zijn in Sappemeer. De voorzitter heeft Marianne Timmer – de bekendste Sappemeerster, aldus een bescheiden Nijland – bereid gevonden ambassadeur te worden van HSC en deze ochtend de spreekwoordelijke kick-off te geven met een training.

Die kick-off laat even op zich wachten, want Nijland spreekt in de kantine eerst nog even de sponsoren toe en richt zich op het veld ook nog even tot de massaal opgekomen dames – bijna 30 in getal, van alle leeftijden. Lang verhaal kort: het aanvangstijdstip van 11.00 uur wordt niet gehaald. Marianne is dan ook korter van stof, met licht ironische ondertoon ,,We worden een beetje koud, dus we gaan snel beginnen...’’  

De dames en meisjes zijn snel weer warm, want ze hoeven nog net niet pootje over rondjes over het veld te lopen van Timmer, maar de oefeningen die ze in petto heeft zijn voor de meesten geen alledaagse kost. De schaatssprongen en andere ingewikkelde oefeningen zijn wel even wat anders dan de gemiddelde voetbalwarming-up. De heren neemt ze even later nog wat steviger onder handen, want ze heeft Nijland beloofd dat die morgen niet meer normaal door het dorp kunnen lopen van de spierpijn.

Mooi man!

Timmer heeft het zichtbaar naar haar zin, met zelfs in de regen een glimlach op het gezicht. ,,Je moet mij geen bal geven, maar dit doe ik heel graag. Die hoge opkomst bij de dames, mooi man! Hans en ik kennen elkaar al bijna 25 jaar en toen hij me aan de keukentafel bij ‘m thuis vroeg voor dit ambassadeurschap heb ik geen seconde getwijfeld.”

Ze kent niet alleen Hans goed, ze is toch ook een soort kind van de club. Ging vroeger vaak kijken bij haar broer die voetbalde bij HSC. Bovendien: haar ouderlijk huis is vanuit de kantine nét niet te zien. En dus is ook de tweede grote vis die Nijland binnenhengelde geen onbekende voor Timmer: sponsor Eddy Wolthuis zal met zijn bouwmanagementbedrijf op de borst van de shirts het damesteam prijken.

,,Ook ik ken Hans al lang. Het was binnen twee minuten geregeld. Heel mooi dat Marianne er ook bij betrokken is. Ik kende haar vader goed en ze heeft op haar 18e verkering gehad met m’n overbuurjongen, haha. Maar serieus, het doet me echt wel wat dat ik dit met de Olympisch kampioene kan doen. Dat is toch prachtig?”