Wat de gek ervoor geeft: Gluren naar glitters

‘Wat de gek ervoor geeft' is een rubriek over eigenaardige items met een bijzonder verhaal. Van kringloopschatten tot zelfgemaakte pronkstukken en erfenissen: alles heeft een prijs maar ook zeker een geschiedenis! Vandaag in aflevering 27: Gluren naar glitters.

Je komt ogen tekort wanneer je bij het woonboerderijtje aankomt van Ida Bosman-Nijssen en haar man in Eexterveenschekanaal. Vanuit de goed onderhouden tuin kijken verschillende aangeklede poppen je aan, hangen losse kunststof ledematen van mannequins uit gevlochten manden, zijn Afrikaanse maskers aan bomen vastgespijkerd en vind je spiegels. Heel veel spiegels.

De goedlachse Ida met helderblauwe ogen en lang wit haar stapt door het retro vliegengordijn en gaat ons enthousiast voor door de tuin. Heb je de kunstacademie gedaan, Ida? "Oh, was dat nou maar waar! Mijn vriendin ging wel naar Minerva maar ik moest van mijn moeder naar de huishoudschool. Zonder overleg. Erg, he? Die meisjesschool was prachtig, maar ik vond het wel jammer dat ik niet met kunst bezig kon. En daarom heb ik dit."

Haar voortuinbewoners en andere creaties stelt ze samen door aankopen op rommelmarkten en in kringloopwinkels. "Dat is gewoon een hobby. Ik ga nu niet zo vaak meer, want op een gegeven moment loopt het uit de hand en dat wil ik niet. Het moet geen zootje worden. Mijn man zei ook: ‘Dat punt is bijna bereikt nu’ en dat vind ik zelf ook wel." Toch kan ze nog genoeg creativiteit kwijt en blijft ze bezig: "Ik verander dingen. Dan zet ik weer wat weg en zet ik er wat anders voor terug."

Als het even kan, geeft ze haar mannequins lange lokken. "Die pop komt van de rommelmarkt en ik heb een stuk touw gepakt en daarvan een prachtig bosje haar gemaakt." Ida moest zelf vroeger altijd naar de kapper om haar haar kort te wieken. "Vreselijk was dat. Dus het liefst geef ik elke pop die hier komt lang haar, want ik vind lang haar zo mooi!"

Ze krijgt louter positieve reacties, vertelt ze. De poort gaat regelmatig open voor mensen die speciaal van de boot of de fiets stappen en graag even in de tuin rondneuzen. En wat als personen aangeven dat ze ervan terugdeinzen; van al die maskers, poppen en spiegels? "Mensen mogen ook af en toe best wel een beetje schrikken", zegt ze met een twinkeling in haar ogen. De spiegels zijn er omdat ze licht geven, vergroten, verdubbelen en prachtig zijn, verklaart Ida haar uit de hand gelopen collectie. En dan, lachend: "Maar ik kijk er zelf niet meer in, want ik ben bijna 72."

De mannequins gaan binnenkort in de metamorfose; dan moet de winterkleding uit en de zomerkleding aan. "Die vrouwelijke pop daar achter heeft ook mijn nieuwe kerstjurk aan gehad. Een hele mooie fluwelen jurk met allemaal franjes. Maar nee, het stond mij toch niet. Die heb ik toen maar aan haar gegeven en dat was zo prachtig met kerst! Daarna heb ik hem weer gewassen en opgevouwen in de kast. Dus ze mag hem volgend jaar weer aan als ze dat wil."

We moeten sowieso met kerst terugkomen, zegt Ida. "Dan heb ik het mooi versierd! De achterkamer helemaal met goudservies en het hele huis met noem het maar op. Och, de kerst vind ik zo prachtig! De lichtjes en glitters; daar hou ik nou eenmaal van, dan ben ik helemaal in m’n noppies."

Maar voor het zover is, doet gelukkig eerst nog de zomer zijn intrede. En we zijn nú al benieuwd naar alle mooie outfits die Ida’s poppen dan dragen. 

 

Annegriet Renfurm-Wijchers

 

Heeft u ook iets bijzonders in huis of wellicht iets geks in de buurt gespot? Tip ons via hskrant@ndcmediagroep.nl of veendammer@ndcmediagroep.nl .