‘Ik dacht: wat komt daar op mij af rennen?'

Slochteren - SLOCHTEREN - Dat de honden aansloegen was niet bijzonder. Dat deden ze wel vaker. Maar de schim die Mieke ten Have in de schemer zag leek niet op een ree of ander wild. Wat het dan wel was?

De Slochterse was er bepaald niet gerust op. Helemaal niet omdat er ineens een zware plons klok. En daarna het geluid van een beest dat weer uit het water sprong. De twee labradors die Ten Have bij zich had, Spetter en Yenta, wilden er wel op af. Maar ze dacht: dat moet maar niet: “Het beest maakte een raar geluid dat ik niet kon thuisbrengen. En ineens kwam het mijn kant op rennen…” Ze bevond zich op de Edsersweg in Slochteren, naast natuurgebied de Baggerputten. Het was zaterdag, tegen het eind van de middag. Het werd al wat donker. Ze kwam van het voetbalveld in Froombosch en wilde, zoals wel vaker, nog even met de honden wandelen. Dat duurde dit keer niet lang. Bij het ontwaren van die rare schim die op hen af kwam maakte ze dat ze weg kwam en rende naar het huis van Luit Koers. Hij pakte een zaklantaarn en liep met haar mee. Een blik van hem was genoeg: ‘oh, dat is de emoe.' De emoe? Het is niet het type dier dat de Slochtenaren doorgaans tegenkomen tijdens wandelingen in het Avondland, maar de familie Kettler, woonachtig aan de Duwolaan, heeft er een op het stukje grond bij de camperplaats en het was die emoe, die Ten Have tegenkwam. Het dier was die zaterdagmiddag op de een of andere manier ontsnapt, vermoedelijk geschrokken van lawaai en over het hek gesprongen. Ten Have: “Er waren al wat mannen opgetrommeld, maar ze kregen hem niet. Dat leek een probleem te worden en de politie was ook al geïnformeerd, want je zal zoiets voor de auto krijgen.” Het lukte toch, want de emoe loopt inmiddels weer op zijn vertrouwde plek aan de Duwolaan. Op zondagochtend kregen de mannen hem uiteindelijk te pakken, legt Hengriëtte Kettler uit: “Een van hen is hem om de nek gesprongen. Het dier was vermoedelijk bekaf. Gelukkig maar, want anders was de kans reëel geweest dat ze hem moeten afschieten. Hoe ie is ontsnapt is nog steeds onduidelijk. Dit was de eerste keer.” Herman Sandman