Reuring in de keet

HOOGEZAND-SAPPEMEER - Stuif ik niets vermoedend langs ’s Heren wegen kom ik mezelf in de Kerkstraat aan een lantaarnpaal tegen…  Ik begrijp dat u hier even over na moet denken. Ik val ook zomaar plompverloren, na een hele lange zomervakantie, met een dichte deur in een open huis. Alles goed met u? Fijne zomer gehad? Ach, u heeft me gemist? Nou, ik u ook wel een beetje hoor. Het was ook wel erg stil hè?

Maar afijn, de komkommertijd is achter de rug, ik heb de pruimen achter ’t glas zitten,  de R zit weer in de maand en het barre leven is weer begonnen, lees ik op een spandoek. Klopt!  George, mijn partner in love en handlanger in de moestuin, staat  ’s morgens weer tien minuten met ronkende motoren op onze inrit te wachten om hele slierten fietsende scholiertjes voorrang te geven. Net wat ik zeg, niet meer luilakken en lanterfanteren, maar wekker zetten en braaf naar school of baas. Ook bij het Kielzog Kunstencentrum heeft men de zwembroek weer aan de wilgen gehangen,  G-sleutels van de haakjes gehaald en de dansschoenen gepoetst. De muzieklessen zijn begonnen, de koorschool klimt weer op steeds hoger wordende toonladdertjes en volgende week gaan de beeldende cursussen weer van start. Heerlijk, weer reuring in de keet! Een nieuw seizoen met een gevarieerd aanbod om de wintermaanden door te komen. En als u de komende wintermaanden toch geen coltrui voor een giraffe gaat breien, maar zich ook niet wilt vervelen, dan kunt u zich heel goed aanmelden voor bijvoorbeeld een cursus tekenen en schilderen of keramiek, luisteren naar muziek, dansconditie, de flamenco dansen, zingen in een koor of meespelen in een orkest. Gut, dat lijkt mij eigenlijk ook wel wat. Vorige week las ik namelijk in de krant dat het orkest  Harms Farm nog strijkers zoekt. Ik kan heel goed strijken en meneer Harm is zo’n aardige man. Hij heeft van datzelfde mooie krulhaar als zijn collega, u weet wel, André Hoeheetienogmaarweer met die dames in die prachtige jurken. Ja, dat ga 'k doen. Bovendien hebben wij nog een hele bijzondere viool in de kelderkast liggen. Ik denk dat meneer Harm ook erg blij zal zijn met deze aanwinst in zijn orkest. Maar ik had het eigenlijk over mezelf aan een lantaarnpaal. Heeft u me gezien? Wat vindt u van mijn nieuwe jurk? Zuurstokroze. Mooi hè! De directie van het Kielzog heeft mij gesmeekt of ik wilde poseren op een joekel van een affiche voor het Open Huis op zaterdag 5 en zondag 6 september. Kom, Kijk en Gaas Wadoen is het motto. En als u zich aanmeldt voor Maak je eigen Kleding, krijgt u van de directeur van het Kielzog een gratis patroon van mijn jurk thuisgestuurd. Fijn hè! Wist u trouwens dat de onthutsende conclusie ‘Het is een genot om te zien hoe weinig de leerlingen zich van mijn lessen aantrekken’ van de kunstenaar Paul Citroen afkomstig is? Maar dat terzijde. Groete! Gaas Wadoen