Gaas Wadoen | Vol verwachting...

Hoogezand-Sappemeer - 'Denk er om...'  waarschuwt mijn oudste nichtje ernstig, 'je mag maar één schoen opzetten hoor! Beloof je dat?' Ik kijk in een paar prachtige blauwe ogen en beloof het plechtig.

'Niet weer dertien schoenen opzetten, want dat werkt niet', legt ze me nogmaals nadrukkelijk uit. Sinds ik, inmiddels drie Sinterklazen geleden, aan mijn oudste nichtje vertelde dat ik dertien schoenen bij de kachel in de achterkamer had gezet, krijg ik ieder jaar rond deze tijd dezelfde ongeruste waarschuwing. Dertien schoenen bij de kachel in de achterkamer werkt inderdaad niet. De opbrengst viel mij de volgende morgen ook zwaar tegen. Slechts één zakje zout in één schoen. Niet eens dertien zakjes zout! Wat een teleurstelling. Sinterklaas is ook niet meer wat  het geweest is. 'Weet je wat? George en ik zetten dit jaar samen een schoen op', stel ik haar voor. Oudste nichtje kijkt mij opgelucht aan. Eén hele grote schoen. Volgens mij hebben wij op zolder nog een hele grote klomp. Nou ja, klomp? Het lijkt wel een slagschip die eerder door Verolme gebouwd is, dan een vlijtige vorm van houtbewerking door een schoenmaker uit Jipsingboermussel. Ja, wat een goed idee. Daar gaat vast een hoop in, bedenk ik me tevreden. Wat jammer dat George, mijn partner in love en handlanger in moestuin, zijn geloof in Sinterklaas heeft verloren, maar ik ga er helemaal voor! Diezelfde avond, terwijl George in zijn streepjespyjama alvast naar boven gaat, zet ik het gevaarte stiekem bij de kachel. Dikke chocoladereep voor het paard erbij, want die wortels zullen dat arme beest inmiddels ook wel de strot uitkomen en een fles Beerenburg voor de Goedheiligman er naast... "Hoor de wind waait doohoor de bomen, hier in huis waait...", zing ik nog zachtjes. Zo, nu maar afwachten. Vol verwachting klopt mijn hart. Midden in de nacht word ik wakker van een hoop gestommel en een paar luide verwensingen. Gut, de Goedheiligman? Met bonkend hart sluip ik naar beneden... wordt vervolgd. Spannend hè? Wat ook erg spannend is, zijn de perikelen rond het Kielzog. U heeft het vast al gehoord of gelezen, maar de directie van het Kielzog heeft na een korte proefperiode besloten de voorstellingen in het vernieuwde pand tot 1 januari niet door te laten gaan. De hut is nog niet klaar! De klimaatbeheersing in de theaterzaal  is nog niet goed, de vloer in de foyer en de toiletten zijn nog niet afgewerkt en het Grand Café is nog niet te gebruiken. Het  Kielzog kan u daardoor niet het avondje-uit bieden dat u misschien verwacht. Jammer hè? Maar, niet getreurd, bij het Kielzog zijn ze druk bezig de voorstellingen  te verschuiven naar een later moment in het nieuwe jaar! Nog even geduld. Vol verwachting klopt ons hart! Wist u trouwens dat geduld een schone zaak is? Maar dat terzijde.