Gaas Wadoen | Kerstpolitie

Veendam - Weet u wat George, mijn partner in love en handlanger in de moestuin, en ik tegenwoordig ‘s avonds doen? Iets heel bijzonders en erg leuk om te doen? Gluren bij de buren en kerstbomen koekeloeren! En al die verlichte bomen en andere kerstversieringen geven wij dan een rapportcijfer. Dit kan en mag alleen maar in deze tijd van het jaar. Het heeft natuurlijk ook totaal geen zin om zoiets in april of augustus te doen.

Iedere avond, na het acht uur journaal, gaan wij een tijdje kerstbomen koekeloeren. Niet dat wij voor het raam gaan staan om bij u in huis te kijken hoor. Al hoe wel… dat is wel erg verleidelijk. Maar nee, als onze favoriete onheilsbode Rob Trip is uitgepraat en ons een fijne avond wenst, stappen wij in de Opel Chanel en gaan een eindje tuffen in het donker. Gisteravond ook. Om nog wel de bomen door het bos te kunnen blijven zien en de zaak niet te overdrijven, hebben we ons beperkt tot de kerstversieringen in de tuin. George chauffeert en ik zit met een notitieblok op schoot om aantekeningen te maken. Langzaam struinen we de hele buurt af. De autolichten uit zodat we het allemaal goed kunnen zien. Soms blijven hier en daar wel tien minuten staan kijken. In bijna iedere tuin is wel een boom of struik verlicht. Soms prachtig, soms foeilelijk. “Ach, die is mooi, een beetje klein maar wel heel goed versierd”. Wij zijn echte kenners en hebben een goede kijk op versierde bomen. Ik denk zelfs dat ik kan promoveren op dit onderwerp. Heeft ook nog niemand gedaan, geloof ik. “Kijk, twee verlichte boompjes aan weerskanten van een voordeur. Heel sjiek.” Ik noteer een dikke zes plus. Op het dak van de buurtsuper zien we een kerstman in een arrenslee. Wat een onzin. Rendieren lopen nooit over daken. De kerstman bestaat niet en er ligt bovendien niet eens zoveel sneeuw! Onmogelijk. Een vier. We krijgen de smaak te pakken en nemen onze taak erg serieus. Volgend jaar gaan we de bomen niet alleen voorzien van een rapportcijfer, maar gaan we ook huisbezoeken afleggen. Dan bellen we misschien wel bij u aan en krijgt u een oorkonde. Of een boete. “Gut”, zeg ik na een tijdje, “er zijn meer mensen aan het kerstbomen koekeloeren”. Een langzaam rijdende auto achtervolgt ons al een tijdje. “Ik vind het wel erg overdreven om een auto te verlichten… en blauw licht vind ik helemaal niet bij de kerst passen… een drie!” Of wij volgend jaar weer kerstbomen gaan koekeloeren, moeten we toch nog maar even over nadenken. Wat wel goed nieuws is, is dat het Kielzog in januari weer met theatervoorstellingen gaat beginnen en een hagelnieuw grandcafe. Sjiek hoor, acht plus! Wist u dat ‘Uiteindelijk, is alles een grap “ van Charlie Chaplin afkomstig is? Fijne feestdagen! Maar dat terzijde.