'Ik sta op mijn achterste poten als ik onrecht zie'

VEENDAM -  ,,We zijn in een gekke wereld beland'', zegt Jannie Orsel (52) in haar huiskamer in Veendam. Ze begon twee jaar gelden Facebookpagina waarop mensen met weinig geld terecht kunnen. Bij gebrek aan beter. Volgens Orsel werken de sociale diensten niet meer zoals ze zouden moeten. 

Rollen behang, bijzettafels, voedselpakketten en kleding. Het is een breed scala aan waren die op de Facebookpagina Uitdeelpunt Eerste Hulp worden verloot onder mensen die het hard nodig hebben. Het begon allemaal bij Jannie Orsel. Met een laptop op schoot zette ze de Facebookpagina twee jaar geleden op in haar huiskamer in Veendam. In plat- Gronings vertelt ze waarom ze de website opzette. Jannies kat bekijkt het vanaf de krappaal, de flatscreen in de hoek staat op RTL 4. Iedere week spendeert ze zo'n veertig tot vijftig uur aan het vrijwilligerswerk. Betaald werk doen kan Jannie niet meer, ze heeft COPD, beschadigde longen. Jannie laat zich er niet door tegenhouden. De Facebooksite, met meer dan 2200 volgers uit onder meer omgeving Veendam, werkt twee kanten op: Mensen plaatsen hun oproepjes, 'Gezocht: jongenskleding' of 'Help! Mijn spijkerbroek is versleten, wie helpt mij aan een nieuwe?' Andersom zijn er ook veel mensen die bijvoorbeeld na de kerstmaaltijd nog vlees over hebben van het gourmetten en dat aanbieden op de Facebookpagina. Haar pagina, die de oorsprong kent in Veendam, wordt nu ook door mensen uit Friesland en Drenthe omarmd. Maar ook verder weg. ,,Laatst had ik contact met iemand uit Zeeland.'' ,,Mensen zijn het afgeleerd om voor elkaar te zorgen'', zegt Jannie stellig. De geboren Pekelder is bevlogen. Er is een ding waar ze van ze gruwelt: onrecht. ,,Ik sta op mijn achterste poten als ik onrecht zie.'' En ze ziet het nogal eens om haar heen. ,,Dan roepen politici dat ze alles goed doen, en ze houden voet bij stuk. Dan zeg ik: donder maar op, zorg maar dat mensen wat te eten krijgen.'' Jannie maakt zich kwaad over de manier waarop het tegenwoordig in Nederland gaat. ,,Mensen kunnen het hoofd niet boven water houden, ze krijgen een weekgeld van 40 tot 50 euro, en zodra er een rekening moet worden betaald, krijgen ze dat niet. Als je bedenkt dat sommige mensen hun kinderen daarvan moeten voeden. Wat doe je dan als je echt geen geld meer hebt?'' Ze laat een stilte vallen. Op deze vraag wordt geen antwoord verwacht. Haar blauwe ogen staan glashard. Orsel legt uit dat via haar Facebookpagina Uitdeelpunt Eerste Hulp mensen direct geholpen worden. ,,Laatst dreigde een moeder geen traktatie voor haar zoon te kunnen betalen, ze had een oproep geplaatst op onze site en daar werd veelvuldig op gereageerd. Op die manier is een traktatie geregeld en hoeft een kind niets te missen.'' ,,Ik ben vroeger zo opgevoed dat je voor elkaar moet zorgen als die ander het minder heeft. Toen onze buurman vroeger ernstig ziek bleek, brachten we hem soep. Tegenwoordig is dat anders, we zijn in deze maatschappij verleerd hoe we voor elkaar moeten zorgen. Men kan maar leningen blijven afsluiten. Alles kan altijd maar, tot het hele zooitje naar beneden sodemietert. En dan zit je.'' Orsel wil maar een ding: de armoede uit het verdomhoekje halen. ,,Een x aantal mensen schaamt zich ervoor.'' Toch blijkt de drempel om hulp te vragen op de Facebookpagina, waar veel anderen dat kunnen zien, kleiner dan naar een hulporganisatie gaan. Volgen Orsel weten de bezoekers van haar website de weg naar de reguliere hulp niet altijd goed te vinden, of ze kunnen niet goed geholpen worden. ,,Laats had ik op één dag, drie mensen aan de telefoon die niet meer wisten wat ze moesten doen. Ze hadden geen weekgeld gekregen en zaten met de handen in het haar.'' Volgens Orsel schiet de hulpverlening in Nederland tekort. Door bezuinigingen kunnen de meeste sociale diensten niet meer goed helpen, stelt ze. ,,Ze zeggen wel dat de economische crisis voorbij is, maar voor mijn gevoel is het andersom. Hoe kan het anders dat mijn hulpsite nog iedere dag groeit?'' Jannie zou best willen samenwerken met sociale diensten. ,,Ik denk dat we samen best veel kunnen doen.'' Voor Jannie is het een grote droom om uiteindelijk een gebouw te hebben, waarin alles op dezelfde plaats zit. Haar Uitdeelpunt Eerste hulp, maar ook een repaircafé en een consuminderkring die ze aan het opzetten is. ,,Het is tijd om voor om wakker te worden. Zoals het nu gaat, kan het niet langer.'' Carlien Bootsma [caption id="attachment_29616" align="alignnone" width="272"]Jannie Orsel vindt het hoogste tijd om wakker te worden. ,,Zo kan het niet langer.'' Jannie Orsel vindt het hoogste tijd om wakker te worden. ,,Zo kan het niet langer.''[/caption]