‘Levensverhalen met een lach en een traan’

HOOGEZAND-SAPPEMEER/VEENDAM

/VEENDAM Cora Wesker, 47 jaar, is yogadocente en spreekster bij uitvaarten. Vorig jaar verzorgde ze 24 levensverhalen voor overledenen, altijd samen met de familie en voor de familie. Cora en haar drie medesprekers werken vrijwillig voor stichting Humanistische uitvaartbegeleiding.

Wat doe je precies? Hoe gaat zoiets?

,,Ik word gebeld door een uitvaartbegeleider of door familie en maak dan zo snel mogelijk een afspraak voor een gesprek. In dat gesprek staat de eigenheid van de overledene centraal. Mensen zeggen wel eens dat de overledene heel erg gewoontjes was, maar ook de gewoonste mens heeft iets unieks. Juist dat probeer ik te achterhalen in het gesprek met de familie en te verwoorden in de toespraak die ik schrijf. Geen standaardverhalen, maar persoonlijke levensverhalen met een glimlach en een traan.’’

Is het niet vreemd dat jij iets heel persoonlijks doet voor een overledene terwijl je hem of haar nooit hebt ontmoet?

,,Na het gesprek over de overledene heb ik altijd het gevoel dat ik hem/haar een beetje heb mogen leren kennen. Je komt bij nabestaanden in de moeilijke dagen tussen overlijden en uitvaart. Daarin probeer je mensen tot steun te zijn. Hun herinneringen en gevoelens te verwoorden in een toespraak, waar nodig mee te denken over rituelen tijdens het afscheid of muziek. Ook bespreken we of iemand van de familie zelf nog iets wil zeggen. Soms ben ik achterwacht: zodra de spreker aangeeft dat het te zwaar is, kan ik het overnemen. Vaak geeft alleen al deze verzekering de spreker genoeg kracht om het zelf te doen.’’

Hoe gaat dat met overledenen die een moeilijk leven achter zich laten?

,,Familie wil soms alleen de hoogtepunten benoemen in het levensverhaal. Ik nodig mensen echter altijd uit de moeilijk bespreekbare onderwerpen of periodes uit het leven van de overledene toch kort te noemen, naast alle mooie verhalen. Want ook dit maakte hem/haar tot de unieke persoon die hij was. Heel vaak geven nabestaanden aan dat het fijn was om het leven met elkaar te bespreken. De vreugde van mooie herinneringen weegt vaak zwaarder dan de nare herinneringen. De dood als aanleiding voor een goed gesprek over het leven.’’

Wanneer ben je hiermee begonnen en waarom ga je er mee door?

,,Toen mijn moeder overleed, drie jaar geleden. Ik heb destijds haar levensverhaal geschreven en samen met mijn oudste broer uitgesproken op de crematie. Dat was voor mij de aanleiding me te verdiepen in dit werk. Ik ga er mee door omdat ik vind dat ieder mens een persoonlijk afscheid verdient op z’n eigen unieke manier. Doordat je over iemands leven vertelt krijgt men dat hele leven weer in beeld en niet alleen die laatste verdrietige fase van soms ziekte en overlijden.

Heb je wel eens een levensverhaal met iemand geschreven over zichzelf?

,,Ja, dat komt ook voor. Dat noemen we ‘gesprek bij leven’. Het kan zijn dat iemand ziek is of om een andere reden nadenkt over zijn eigen uitvaart. Het schrijven van een levensverhaal kan een manier zijn om je voor te bereiden op een afscheid dichtbij of misschien nog ver weg. Een goed gesprek over de dood kan mensen helpen om beter verder kunnen met het leven.’’

Zijn er mensen die niet in aanmerking komen voor jullie diensten?

,,Nee, we zijn er voor iedereen. Mocht het zo zijn dat van ons eigen team niemand beschikbaar is, dan benaderen we onze collega’s uit Drenthe of Friesland. Ieder mens heeft recht op een persoonlijke uitvaart, indien gewenst ook in dialect. Binnenkort wordt ons team uitgebreid met twee sprekers, maar we kunnen zeker nog meer mensen gebruiken!’’

Informatie over deze stichting, de opleiding tot spreker en het telefoonnummer om een spreker aan te vragen is te vinden op de website: www.humanistischeuitvaart.nl.

Door Annemiek Wiechers


Auteur

Redacteur